Ég er í sjokki! Var að koma af seinustu afs helginni. Allir skiptinemarnir farnir til sinna heima. Það var erfitt að kveðja. Ég er ekki að gera mér grein fyrir þessu en dvölinni er lokið. Ég á aðeins eftir tvo daga í Frakklandi, mamma og pabbi eru að koma í kvöld og svo förum við til Spánar á þriðjudaginn.
Ætla að láta þetta gott heita sem síðasta bloggið. Takk fyrir árið, besta ár í heimi. Ég er svo ánægð, þetta var svo gaman en leið alltof hratt. Ég ætla ekki að verða væmin og koma með alla skiptinemaklisjuna en í alvöru, þetta er eitthvað sem ég kvet fólk til að gera.
Síðustu mánuðir búnir að vera frábærir, allt gengið eins og í sögu og þá þarf maður að fara.
Hlakka hins vegar að hitta alla heima þann 2.ágúst.
Hafið þið það gott í sumar
Ykkar Melkorka

Merkilegt hvað ég á ótrúlega erfitt með að sitjast niður og henda í eitt blogg. Kannski er það út af því að það tekur sig ekki að blogga því að ég á einungis 2 vikur eftir í Frakklandi, kannski af því að ég hef svo miklu frá að segja eða kannski það að ég hafi einfaldlega ekki tíma til að blogga.
En áður en mamma skrifar 6. kommentið á bloggið hérna fyrir neðan ætla ég að blogga örlítið.
Margt hefur á daga mína drifið síðan ég bloggaði seinast. Síðan skólanum lauk fyrir tveimur vikum hefur dagskránni ekki linnað, nóg að gera upp á hverjum einasta degi, maður reynir að nýta og njóta hverrar stundar eftir í Frakklandinu.

Síðasti skóladagurinn var skemmtilegur en jafnframt sorlegur. Ég kvaddi bekkinn með söknuði í hjarta  (nei þetta var kannski ekki svo væmið). Ég fékk nokkrar gjafir og falleg orð til minningar, það þótti mér vænt um. Ég á eftir að sakna nokkra þarna, efast samt um nornahagfræðikennarann minn. Að kveðjustundinni liðinni var rokið af stað til Parísar í bókaða skemmtun oft kallaða “chill í París með Röku og Mel”. Sama kvöld, eftir að Ragnheiður hafði gefið Frakklandi alla peningana sína, fórum við á 4 tíma flóknustu leiksýningu sem ég hef séð. Það var fínt.

Núna hef ég ákveðið að breyta blogginu í punktablogg.

-    Ég og Ragnheiður fórum í Ástríksgarðinn, skemmtigarður fyrir utan Parísar. Það var fáranlega skemmtilegt. Við festumst inn í einu skemmtitækinu.
-    Við fórum ásamt fjölskyldu minni og afs krökkunum úr mínu héraði í gönguferð. Gengum i leðju í 4 klukkutíma og komum svo að Mont Michel. Það er aðeins hægt að ganga þennan flóa á sérstökum tímum því stundum er hann fylltur af sjó. Það var gaman. Við töluðum líka dönsku næstum því allan tímann við Jeppe, komumst að því að við erum ekki það slæmar eftir allt saman. Plús það að Jeppe og Ragnheiður knæbuðu.
-    Við tókum einn dag á Louvre með nýja guidinum með snertiskjá. Sáum þar  öll helstu meistaraverkin, Monu Lisu, Venus frá Mílano, Síðastu máltíðina og fleira áhugvert. Við íhuguðum að sofa á safninu svo stórt er það.
-    Marion systir mín hélt partý heima hjá mér. Það var gaman, mikið dansað og spjallað. Allir reykjandi hass og vefjandi jónur. Gestirnir gistu hér og krakkar troðfylltu herbergin, þar á meðal mitt svo ég og Ragnheiður sváfum ekki.
-    Við fórum einnig á skemmtilega miðaldarhátíð með fjölskyldu Ragnheiðar. Það var alveg ný upplifun. Í borg sem heitir Province þar sem gamall kastali er frá miðöldum (það eru bara kastalar í Frakklandi, engin hús). Búið var að gera borgina eins og hún var á miðöldum, allir voru dulklæddir og atriði sem minntu á miðaldir voru sýnt. Maður hafði það virkilega tilfinninguna að maður væri á þessum tíma.
-    Þar næst kíktum við á stórglæsilegan kastala Vaux le Vicomte. Ekki skrítið að Ragnheiður sé kölluð kastalastelpa, við erum alltaf að skoða kastala. Í Vaux le vicomte (borið fram volvíkomt) hittum við líka á skemmtilegan dag þar sem allir voru uppáklæddir eins og 16.öld.  Ég þarft kannski ekki að taka það fram en ég hitti aðvitað konunginn Louis 14.
-    Við fórum einning til Parísar á Musée de la mode eða tískusafn. Þar hittum við svo skemmtilega á sýningu eftir ítalska hönnuðinn Valentino. Við löbbuðum svo í Mýrinni og skoðuðum allar litlu og sætu búðirnar sem leynast þar.
-    Síðustu daga er ég svo búin að vera í heimabænum mínum Chartres, hitta vini og fara í gegnum dót og drasl. Síðustu vikur eru búnar að vera frábærar og lífið alveg leikur við mann.

Þá ætla ég að láta þetta gott í bili. Ég kannski reyni að blogga eitt síðasta blogg áður en ég fyrir yfir til Spánar þann 8.júlí. Tíminn líður bara svo hratt að það hræðir mig. Ég trúi ekki að þessi dvöl mín sé á enda. Ég á virkilega eftir að sakna Frakklands, fjölskyldu minna og vina.
Þangað til næst,
Melkorka Þöll

Hey! Ætla að minna á fullt af myndum sem ég setti inná
www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007
Verst að þið getið ekki séð ótrúlega fyndnu myndböndin sem við Ragnheiður tökum upp. Eins og þessi hérna..

http://www.youtube.com/watch?v=nmHZZY0UNHQ   -miðaldarhátíðin

og

http://www.youtube.com/watch?v=0b0uiOa5Wqk&feature=related

Ég blogga með þeim tilgangi að láta ykkur vita af nokkrum myndum sem ég var að setja inn á myndasíðuna mína. Myndirnar eru bæði frá ferð minni til Belgíu og Hollands og síðan hefðardansleiknum í fontainebleau. Vegna týndrar myndavélar var ég svo heppin að fá lánaða myndavél fjölskyldunnar sem er frá 1960 og vegur 30 kíló. Myndirnar eru því ekki af bestu gæðum og ekki mjög skemmtilegar vegna leti minnar og takmarkaðri þolinmæði við að taka hana upp og mynda.

www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007  frumlegt nafn ekki satt. Fannst melkoorka með tveimur o-um orðið eitthvað þreytt.

Um helgina síðustu hittumst við Ragnheiður í París(kemur ykkur kannski að óvörum) Við þræddum litlar faldar búðargötur í hjarta borgarinnar og skelltum okkur svo á vaxmyndasafnið Musée Grévin, það var gaman. Ragnheiður tók t.d. 1500 myndir af sér með Ray Charles og Elton John, við smelltum fjórum blautum á franska stórsöngvarann Johnny hallyday, ég málaði Monu Lisu með Leonardo Da Vinci og Ragnheiði var bjargað af Spiderman. Þetta og fleira má sjá á myndasíðunni von bráðar.

Við fengum gistingu hjá systur Henrys í París svo við notuðum tækifærið, borðuðum úti og kíktum á kaffihús í París að kvöldi til. Ragnheiður steig líka í hundakúk. Við áttuðum okkur á að þetta gæti verið eitt af okkar síðustu stundum í París saman, svo lítill er tíminn eftir og svo hratt líður hann. Á sunnudeginum var vaknað snemma en samt sofið út. Ákvörðin var tekin, haldið var á stærsta útimarkað borgarinnar, Marche aux puces de Saint-Ouen. Markaðurinn er í Porte de clignancourt einu mesta fátækra og innflytjenda hverfi Parísar. Það var eins og maður væri kominn í aðra borg. Við þræddum stóran hluta markaðsins og höfðum gaman af en þó meðvitaðar um hættur vasaþjófa. Við urðum þó ekki fyrir barðinu af þeim heldur slóttugari þjófum, galdramenn sem plata manneskjur eins og hana Ragnheiði mína alveg upp úr skónum. Ég ætlaði að kaupa mér kasettu með óþekktum góðum tónlistarmanni eða Dior ilmvatn á markaðinum en hugsaði svo með mér hvort hann pabbi minn myndi gera það. Hann myndi ekki gera það þannig ég hætti við. Fyrir tilviljun hittum við líka ungan forvitinn íslenskan strák sem stundaði nám í Klarinett leik við háskóla í París. Eftir ævintýralegan dag og skemmtilega helgi enduðum við á ráðhústorgi Parísar í góðviðrinu.

Þá er enn ein skólavikan gengin í garð. Í dag var ég t.d í tveggja tíma prófi um fyrri heimstyrjöldina og úr hugtökum eins og stalinisma, fasisma og þar fram eftir götum. Núna var ég að koma heim frá Chloé við vorum bara að chilla, röltum um götur Chartres og spjölluðum saman. Á föstudaginn er síðan síðasta leiksýningin mín í leikhúsi Chartres. Ég fer að sjá flamingodans svo er Singstar kvöld hjá Annael. Á laugardaginn eru víst tónleikar með BBC, hlómsveit frá Chartres sem Marion er ákaflega spennt fyrir. Pabbi Henry á líka afmæli á laugardaginn svo ég þyrfti að fara að finna afmælisgjöf.  Ég er að spá í að gefa honum kirkju.

Þangað til næst
Melkorka

Elsku blóm
Þá er ég komin heim úr ferðalaginu frá Hollandi landi tréklossa, frjálsræðis og vindmylla og Belgíu landi gæðasúkkalaðis og franskra kartafla.

Miðvikudaginn fyrir viku fögnuðum við Ragnheiður próflokunum á Champs-Elysées eftir að hafa klárað annað próf í sendiráðinu ásamt því að spjalla aðeins við herra Olrich. Við hoppuðum hæð okkar og dönsuðum niður Champs-Elysées meðfram Chanel  og co og sungum með hástöfum:

Aux Champs-Elysées, aux Champs-Elysées
Au soleil, sous la pluie, à midi ou à minuit
Il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Elysées
(http://www.deezer.com/#music/result/Joe%20Dassin)

Eftir dans og sönginn sátumst við niður í almenningsgarð í blíðveðrinu og önduðum að okkur frönsku lofti og menningu (þrátt fyrir ferðamannamergðina frá öllum löndum heims). Ragnheiður fékk sér ís og ég tók upp myndavélina og myndaði Ragnheiði í bak fyrir. Í miklu flýti flúðum við umræddan garð vegna ofhræðslu við dúfur sem nálguðust. Seinna uppgötvaðist að myndavélin var horfin. Með miklum söknuði og sorg í hjarta vona ég að einhver bágstaddur hafið stolið henni og njóti góðs af.

Fimmtudaginn 8.maí var lagt af stað í ferðalag yfir landamærin. Áfangastaðurinn var eins og áður hefur komið fram Amsterdam, oft kallað Feneyjar norðursins. Við gistum á tjaldstæði rétt fyrir utan Amsterdam. Á morgnanna voru allir vaknir ókristilega snemma eða um níu leytið þar sem stútfullir dagar að dagskrá tóku við. Amsterdam er mjög falleg borg, svoleiðis iðar allt af lífi, allir á hjólum, allir að reykja kannabis-þvílíkt frjálsræði. Húsin eru falleg, þröng og há, síkin og bátarnir sjarmerandi. Það er fyrir víst að ég mun heimsækja Amsterdam aftur. Yfir í ferðasöguna.

Föstudagsmorguninn fór ég með Genevieve á heimslóðir Önnu Frank og dagbókarinnar. Við skoðuðum húsið þar sem hún var í felum ásamt fjölskyldu sinni í tvö ár í seinni heimstyrjöldinni þegar ofsókn nasista gegn gyðingum var sem mest. Eftir hádegi fórum við svo öll fjölskyldan á Van Gogh Museum. Van Gogh var merkilegur kall, átti við geðræn vandamál að stríða og skar af sér eyrað. Hann er þó kannski einna helst þekktastur fyrir að mála myndir í sterkum litum með vel greinilegum pensilstorkum. Við þræddum svo allar helstu götur Amsterdam. Stoppuðum á aðaltorginu Le Dam. Heimsóktum konungshöllina, Koninklijk paleis. Ég hélt í hefðina og heilsaði upp á drottninguna Béatrix, bráðum hef ég spjallað við konungsfólk allra helstu ríkja heims. Því næst skoðaði ég Nýju kirkjuna eða De Niewe Kerk á hollensku sem er skemmtileg blanda af ensku og þýsku, hljómar sem hljómar einstaklega undarlega en syngjandi í eyru. Því næst var það Magna Plaza, verslunarmiðstöð sem er byggð sem pósthús á 19. Öld en ég ætla ekki að fara nánar út í gerð byggingarinnar en hún var í gotneskum stíl haha. Svona er að hafa lifandi leiðsögumanninn Henry með sér. Um kvöldið fórum við Rauða hverfið (Red light District, you know). Mikið blöskraði mér að sjá hvernig þetta væri, gellur af öllum stærðum og gerðum hægri vinstri, hver og ein með sitt litla herbergi, rautt ljós og gluggatjöld. Arnaldi var boðið heroín af afar skuggalegum manni en hann var stoppaður af, af mömmu sinni. Eftir rauða hverfið fórum við beint inn í eina af þessum coffeeshopum og ég fékk mér súkkulaðiköku. Eftir viðamiklan dag sofnaði ég með bros á vör.
Á laugardeginum fórum við í siglingu um síki Amsterdam, seinna um daginn fórum við á safn í húsbáti. Þar komst ég að því að um 2500 húsbátar liggja við síki Amsterdam þar sem fólk býr við sömu skilyrði og á þurru, merkilegt nokk. Við fórum einnig á alræmdan blómamarkað þar sem öll helstu blóm heims var hægt að finna. Arnaldur ætlaði að kaupa sér Kannabis plöntu til að planta í herberginu sínu, því þar er moldargolf en hann var stoppaður af, af mömmu sinni. Ég keypti mér tréklossa.
Eftir þrjá daga og tvær svefnlausar nætur í Amsterdam var haldið af stað til Belgíu þar sem öll Tinna ævintýrin gerast. Við vörum seint á ferð laugardagsnóttina svo við náðum ekki inná tjaldstæðið í Brussel svo við fundum á seinustu stundu eina hostelið í Brussel sem hafði laus herbergi. Þegar við fundum loksins hostel eftir mikla leit vegna þess að það var næstum því á  hjara veraldar kom í ljós að þetta var hostel fullt af rúmenum og pólverjum með fullri virðingu fyrir þeim þjóðarernum. Okkur frönsku fjölskyldunni leist heldur betur ekki á blikuna þegar við stigum úr bílnum, allra augu voru á okkur og það fyrsta sem ég heyrði var eina orðið sem ég kann í pólsku, Kurva. Við lifðum þó nóttina af þrátt fyrir mikla hræðslu, hávaða í í skemmtanaþyrstum Rúmenum og pólverjunum tveimur sem ruddust inn í herbergið okkar í morgunsárið. Skemmtileg minning af þessu hosteli in the middle af nowhere engu að síður, maður alveg þefar upp ævintýrin.
Sunnudeginum eyddum við í höfuðborg Belgíu, Brussel. Ótrúlegt að vera í borg þar sem tvö mismunandi tungumál eru töluð og allar merkingar á bæði frönsku og flæmsku. Henry talaði um ríg (Ragnheiður! Samt ekki hálsríg) milli þessarra tveggja hópa sem eiga ef til vill eftir að stía landinu í sundur þannig Belgía verði ekki lengur til. Við vorum heppin því það var bíllaus dagur í Brussel svo öllum götum í hjarta borgarinnar var lokað. Einnig þá var hátíð borgarinnar svo það var margt um manninn, lúðraljómsveitir, fólk í búningum og fleira furðulegt. Við tókum þátt í fagnaðinum ásamt því að skoða helstu einkennisstaði borgarinnar eins og konungshöllina, svokallað grand place, ráðhúsið, manneken pis eða peðlingur piss eins og hann hefur verið kallaður á íslensku. (litli strákurinn sem er að pissa, gosbrunnur) og aðalsetur Evrópusambandsins.
Seint að kvöldi sunnudagsins var lagt af stað heim á leið til heimalandsins Frakklands eftir vel heppnaða ferð.

Um næstu helgi ætla ég á Musée Grévin sem er vaxmyndasafn, upprunarlega útgáfan á Madame Tussaud í London. Þarna ættu að vera vaxmyndir af helsta afreksfólki mannkynssögunnar. Svo á sunnudaginn ætlum við Ragnheiður að reyna að fara í stórskemmtigarðinn, Ástríkur og Steinríkur sem er talin vera skemmtilegri en Disney. Þessi helgi verður mega.
Gangi þeim eru í allra síðustu prófunum vel og þeim sem eru nú þegar búnir, til hamingju.
Þangað til næst
Melkorka

Jæja þá er kominn 4.maí og ég furða mig á því í hverju einasta bloggi hversu fljótt tíminn líður.  Í dag og um helgina er búið að vera frábært veður, sól og óhugnalega mikill hiti. En mikilli sól og hita fylgir ákveðinn ókostur, það eru geitungarnir. Við fjölskyldan erum byrjuð að snæða matinn úti sem er ákaflega óhagstætt fyrir mig þar sem ég er með geitungahræðslu á háu stigi. Mamma Genevieve tók málið í sínar hendur, setti geitungargildrur og ilmkerti um alla veröndina  auk þess sem hún hannaði einstaklega sniðugan varnarhatt, ég tek mynd af honum við tækifæri. Ég ætla rétt að vona að ég geti sigrast á þessari hræðslu og snætt úti. Vandamál 1 leyst.

Um seinustu helgi fór ég í grímupartýið. Ég var fiðrildi, allt kvöldið var ég kölluð le petit papillon eða la fille islandaise. Það var fyndið. Allavegana þá var afmælið mjög skemmtilegt, mikið af fólki, mikið dansað og mikið talað. Þegar ég kom heim um morguninn kom í ljós að ég væri læst úti þrátt fyrir að ég hafi verið með lykla. Svo ég ég reyndi að láta fara eins mikið fyrir mér í stiganum fyrir framan dyrnar til að heimilsfólkið vaknaði. Það tókst ekki svo ég beið alveg í spreng  og borðaði einn af heilugu bönunum hans Henri en komst loksins inn eftir um klukkutíma bið.

Á miðvikudaginn eftir skóla lá leið mín til Parísar. Röltað var um stræti Parísar og síðan var ferðinni haldið heim til Ragnheiðar þar sem strangt lærdómsferli fyrir fjarnámsprófin átti að taka við.  Á frídeginum 1.maí voru gerðar margar tilraunir til að læra ásamt almennri skemmtun. Við vorum einar í húsinu svo við(eða Ragnheiður) elduðum bragðgóðan lífrænan mat og fórum svo snemma að sofa eins og er ráðlegt fyrir próf. Á föstudeginum skelltum við okkur svo til Parísar til að þreyta prófið í íslenska sendiráðinu. Okkur tókst að klúðra heimilsfanginu svo við hlupum hálft Kleber stræti í vitlausa átt þegar við loks fundum Íslenska sendiráðið. Kannski ekki frásögufærandi en við mössuðum prófið.
Um kvöldið kom trúnaðarmaðurinn minn hún Delphine í heimsókn. Hún var nýkomin úr ferðalagi til Íslands og lofað landið í bak og fyrir. Hún varð þó heldur undrandi þegar þau fóru í Bláa Lónið og sá enga einstaklingsklefa heldur klæddu allir sig úr á sama stað, það er víst ekki svoleiðis hér.Við ræddum saman um allt milli himins og jarðar. Ragnheiður sagði henni einnig frá áætlum okkar vinkvenna að ferðast um Frakkland á puttanum við góðar undirtektir.

Í gær, laugardag. Þó fórum við í kastalann í Chambord. Rétt hjá Blois. En héraði hér sem ég á heimi í er þekkt fyrir alla þá kastala sem það hefur að geyma. Þessi kastali Chambord er einn stærsti og stæðilegasti af þeim. Chambord kastali er einnig þekktur fyrir hringstigann sem þar er. Hann er þannig gerður að á honum eru tvær inngangar sem mætast aldrei. Af sjálfsögðu prófuðum við Ragnheiður þennan stiga. Ég fór með Henri í einn innganginn og Ragnheiður í hinn. Gerðist það svo að Ragnheiður týndist og það á meðan við vorum í tveggja tíma guide túrnum okkur með furðulegasta leiðsögumanni sem ég hef séð. Eftir að við kölluðum Ragnheiði upp í kallkerfi kastalans fundum við hana loksins. Að þessu var mikið hlegið og gert grín.

Í dag leigðum við Ragnheiður okkur hjólabát og sigldum um flóð Chartres. Loksins, það hlaut að koma sá dagur að ég gat notað alla þá reynslu sem ég hafði safnað af mér frá Siglingarnámskeiðunum í Siglunesi haha. Þessir síðustu dagar eru búnir að vera frábærir, mikið hlegið og talað.

Á fimmtudaginn held ég svo af stað með fjölskyldunni í fimm daga ferðalag til Hollands, Amsterdam. Við munum líklega kíkja líka til Belgíu líka. Það verður gaman. Ætla þó ekki að hafa þetta lengra í bili heldur bið að heilsa öllum heima og óska þeim sem þreyta próf á fullu, góðs gengis.

Vil einnig benda á nýjar myndir á myndasíðunni..
www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007

Þangað til næst
Melkorka

Í morgun vaknaði ég við fuglasöng og sólarglyttu í augun. Ég hugsaði strax með mér að nú væri sumarið loksins að koma. Svo virðist vera því blómin eru farin að springa, grasið grænka og sólin að láta sjá sig.

Páskafríið er búið og ég er aftur byrjuð í skólanum. Fyrsta helgin í páskafríinu var frábær. Ég hitti Siggeir bróðir á Gare du Nord lestarstöðinni eftir að hann hafði tekið Eurostar lestina frá London. Mikið rosalega var furðulegt að sjá hann eftir sjö mánuða aðskilnað. Ég leiddi hann um metrókerfi borgarinnar að hótelinu sem var ekki langt frá sjálfum Eiffel. Á laugardeginum borðuðum við morgunmat á ekki verri stað en á miðju Champs-Elysée, við skoðuðum Sigurbogann í leiðinni og enduðum í hjarta borgarinnar og skoðuðum Notre-Dame kirkju. Um kvöldið fórum við fínt út að borða og nutum góðs félagsskapar. Á sunnudeginum var haldið til heimarbæjar míns Chartres. Siggeir hitti fjölskylduna mína og við röltum öll í rigningu og nístingskulda um bæinn. Siggeir vakti mikla lukku hjá foreldrunum sem nefndu svo síðar hversu klár og skemmtilegur hann var. Á mánudeginum var komið að kveðju stund þegar ég og Henry skutluðum honum á næstu RER stöð til að taka lest beint á Charles de gaulle flugvöllin. Þegar við höfðum komið Siggeiri inn í lestina með miklu flýti og snöggri kveðjustund og lestin í það mund að leggja af stað, komumst við að því að hann var ekki í réttri lest. Ég stökk inn í lestina sem var til allra hamingju opin og kallaði með hástöfum c’est qui eða Siggeir á íslensku. Við náðum að kveðjast almennilega og Siggeir komst að heilu heim á flugvöllin og þar eftir til Íslands.

Vikuna eftir komu Siggeirs varð ég veik. Vil ég kenna litla snjónum og kuldanum um sem kom þessa vikuna.

Föstudaginn 11. Apríl hitti ég svo íslensku stelpurnar í 5. Bekk í Versló sem komu í helgarferð til Parísar. Ég hitti Maríu og Sóley á miðju ráðhústorginu og sameinuðumst við svo stelpuhópnu, Við fengum gott veður og röltum um svæðið nær Notre dame kirkju. Því næst fékk ég að fara með þeim á Louvre safnið og sjá Monu Lisu meðal annarra verka. Ég var þó ekki mikið að einbeita mér að verkunum heldur var upptekin að spjalla við stelpurnar. Eftir skemmtilegan dag fór ég mína leið heim til Chartres,
Morguninn eftir vaknaði ég snemma og ég hélt mína leið aftur til Parísa og svo til Bois-le-roi, heimili Ragnheiðar. Ástæðan var svokallað rally sem systir Ragnheiðar hélt. Rallý er semsagt hópur krakka af aðalsættum sem skiptist á að halda dansleik einu sinni í mánuði. Við Ragnheiður mættum uppáklæddar og fínar og skmemmtum okkur með miklum ágæum. Fólk talaði um hversu Ragnheiður og Michael Jackson væru með líkar hreyfingar, ekki var mér hrósað fyrir góða danskunáttu.
Snemma sunnudagsmorguns var vaknað snemma þar sem fjölskyldan mín var mætt til að halda af stað til Suður-Frakklands í vikufrí. Áfangastaður var Nice, glæsiborg sólar, hita og eldri borgara. Eftir 9 tíma í miðjusætinu kynntist ég einum slíkum, foreldrum Henrys. Pappa hans sem var 96 ára fyrrverandi hermaður og mömmu hans 83 ára alsheimersjúklingi og mestu dúllu í heimi. Þau voru hin indælishjón en andrúmsloftið á heimilinu var frekar furðulegt eins og fjölskyldan var búin að vara mig við.
Við áttum þó góða tíma með þeim við matarborðið þar sem allir veltust um að hlátri yfir öllu sem þau misheyrðu og misskildu. Þau höfðu húmor fyrir sjálfum sér. Þvílíkur dugnaður og lífsgleði í þessu gömlu hjónum.
Veðrir var þó ekki uppá sitt besta í Nice(borið frá nís en það er ekkert sem bannar næs), rigning og þrumur mest megnis tímans en þegar færi gafts á skelltum við okkur til borg/land ríka fólksins, Monaco. Við fórum í öll helstu spilavítin í Monte-Carlo, fylgdumst með fólki eyða hálfri milljón í Black Jack og svo spjallaði ég við Alfreð prins af Monaco.
Við heimsóktum auðvitað líka Nice og kíktum svo til Cannes borigna sem er kennd við kvikmyndahátíðina frægu.
Laugardeginum og nóttinni eyddum við svo í bænum Aix-En-Provence hjá systur Henrys sem tók vel á móti okkur eins og alltaf.

Nokkrar mismunandi góðar myndir má sjá á:
 
www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007

Voilá! Þetta afrekaði ég í páskafríinu í stuttu máli. Skólinn byrjaður aftur með tilheyrandi amstri. Allt gengur vel þar á bæ og ég get ekki beðið eftir að komast í sumarfrí.
Á morgun er ég semsagt að fara í 19 ára afmæli til Jean-Camille og allir eiga að mæta í dulargervi/búning. Þegar ég nefndi þetta við Genevieve var hún ekki lengi að draga fram alla helstu búninga krakkana frá síðustu árum. Þarna mátti sjá alskyns grímur, kjóla, Hulk, Batman, taflborð, allt milli himins og jarðar og fleira. Ég sem hafði hugsað mér eitthvað lítið, auðvelt og látlaust. Ég hef þó ekki alveg ákveðið mig ennþá en ég vona að krakkarnir verði ekki hræddir við mig á morgun þegar ég mæti með vígtennurnar, öll máluð hvít í framan með gerviblóð haha.

Þangað til næst
Melkorka

p.s ekki væri leiðinlegt að fá nokkur komment. Koma svo, sýna smá lit.

Jæja ég þarf að blogga yfir glataða 1. Apríl brandarann minn sem ég fekk engin viðbrögð við, ekki einu sinni mamma skrifaði comment.
Þá er en einn mánuðurinn genginn í garð, apríl í öllu sínu veldi. Ég er búin að hafa margt á minni könnu síðustu vikurnar.

Ég er búin að vera dugleg að fara í leikhús og í bíó og á aðra skemmtun.
-Fór í bíó á mynd sem heitir L’heure d’été (sumartími). Þetta var ekta frönsk mynd, sjarmerandi og góðir leikarar en lítill sem enginn söguþráður. Falleg mynd sem sýnir alvöru franskt sumarlíf. Umhverfið og umgjörð var falleg, stórt gamalt hús þar sem öll stórfjölskyldan er saman komin. Blóm, há tré, sólin skein og allir klæddir í sumarleg föt. Fékk góða tilfinningu við að horfa á þessa mynd. Vona að þið fáið svipaða eftir að hafa lesið þetta blogg hoho.
-Fór svo á gamalt franskt leikrit með heldur flókni máli sem heitir On ne badine pas avec l’amour eða maður leikur ekki með ástina. Mér fannst ekki nógu mikið varið í þetta verk, kannski var því að því að ég skildi það ekki til fulls.
-Því næst viku seinna fór ég á annað rosalega skemmtilegt leikrit með Marion sys. Les croises, skemmtilegt leikrit um hermenn sem voru í endurhæfingu á spítala eftir seinni heimstyrjöldina. Gamanleikrit með söng og dansi þar sem áhorfendurnir fengu að taka þátt og skemmti ég mér þar að leiðandi mjög vel.
En nóg um leikrita- og kvikmyndagagngrýni.

Um páskana fór ég síðan og hitti alla stórfjölskyldu Henrys rétt hjá Fontaineblue. Það var bara slakað á, borðað góðan mat og lesið auk þess að öll helgin snérist um það að skrá Arnaud í háskóla á seinustu stundu. Á páskadag var ég svo vakin snemma af Marion sem sagði mér að páskaklukkurnar væru komnar. What! Því næst var tannburstanum mínum troðið upp í mig(hefð að bursta í sér tennurnar áður) og ég dregin út í garð þar sem leitin af páskaeggjunum hófst. Þarna var ég með Arnud, Marion og Henry í tvo klukkutíma að leita að páskaeggjum. Ótrúlegt hvað Henry og Marion eru mikil börn í sér. Marion hljóp út um allt eins og hún hafði aldrei séð súkkulaði áður. Þau systkinin voru greinilega vanir eggjatýnslumenn því ég tapaði keppninni alsvakalega. Þetta var mjög gaman.
Síðan notuðum við það sem eftir var dagsins að skoða falleg þorp í nágrenni Fontainebleau þar á meðal listamannaþorpið Barbizon. Það er lítið og sætt þorp í miðjum skógi Fontainebleau þar sem margir frægir málarar meðal annars Millet, Corot, Rousseau, et Daubigny settust að og mynduðu málara hóp, L'école de Barbizon.  Barbizonmálararnir þeir þekktustu reyndu að mála náttúruna eins og hún er í raun og veru. Til að geta það urðu þeir að vera úti undir berum himni og rannsaka náttúruna.
Við fórum einnig öll fjölskyldan saman í páskamessu sem byrjaði á því að presturinn skvetti vatni yfir alla kirkjugesti svo allir urðu rennblautir. Konan fyrir framan mig brá svo mikið yfirvatnsgusunni að hún gaf frá sér ógurlegt öskur.  Því næst kom í ljós að presturinn var pólskur og talaði mjög bjagaða frönsku svo enginn skildi, konan sem leiddi sönginn í messunni var með svo skræka að rödd að kirkjugestir þurftu næstum því að halda fyrir eyrun, svo voru svona 30 börn í kirkjunni sem öll grétu í kapp. Mér brá svo heldur í brún þegar manneskjan við hliðiná mér smellti á mig einum blautum en leið betur þegar ég sá að allir í kirkjunni voru að faðmast og kyssast. Þetta var nú meiri ævintýrið þessi messa en furðuleg var hún.

Á seinustu vikur er ég einnig búin að fara oft til Parísar(ég fæ ekki nóg):
-Hitti Ragnheiði og Unni vinkonu henanr sem kom alla leið frá Íslandi. Við reyndum í annarri tilraun að fara á safnið með uppstoppuðu dýrunum, Muséum Histoire naturelle. Það tókst..og við urðum lifandi fegnar að sjá öll þessi framandi dýr. Mér fannst eins og ég væri komin í frumskóga Suður-Ameríku ég veit ekki með hinar stelpurnar.
-Einn miðvikudaginn skoðuðum við Ragnheiður annað hverfi í París, fjarmálahverfið La Défense þar sem La grande Arche er. La grande arche er semsagts svokallaður nýi sigurboginn. En þarna eru einmitt bara háhýsi með skrifstofum og fólk í drögtum og jakkafötum með skjalatöskur. Við skelltum okkur þar í held ég stærstu verslunarmiðstöð Parísar.
-Á laugardaginn seinasta hittumst við Ragnheiður í París og röltum um stræti Parísar, gaman að segja frá því að fyrir þvílíka tilviljun ráfuðum við inn í litla hippabúð og hittum Íslendinga, tvær stelpur sem voru að fá sér dredda.
Ég gisti hjá Ragnheiði um kvöldið og við horfðum á mjög fallega franska mynd sem heitir Jeux d’enfants. Sunnudeginum eyddi ég heilum degi með fjölskyldu Ragnheiðar án hennar samvistar hennar(löng saga). Segi ekki meira nema hvað að ég og Nikka erum orðnar mjög góðar vinkonur, ég meiri segja hjálpaði henni að hengja upp þvottinn.

Þá eru bara aðeins þrír dagar í næsta frí og það að Siggeir besti bróðir kemur frá London til Parísar yfir helgina. Það verður mega. Seinni vikuna í páskafríinu verður svo eytt með fjölskyldunni í strandbænum Nice í suður-frakklandi. Það verður nice.
Ást og kærleikur frá Frakklandi.
Ykkar Melkorka

Heyrðu það er aldeilis komið babb í bátinn. Ég er búin að vera grátandi í allan dag. Afs er að finna nýja fjölskyldu fyrir mig í þessum töluðum orðum. Lenti í svona heiftarlegu rifrildi í gær við fjölskylduna utaf atviki sem ég get ekki sagt hérna. Tengist einnig skólanum svo það munaði litlu að ég væri að koma heim með næstu flugvél. Blogga aftur þegar ég veit meira..
Melkorka

Nú ætla ég að taka mig til, gefa mér tíma til að  setjast niður og skrifa nokkur velvalin orð niður í blogg.
Síðustu vikur hef ég verið í óða önn í skólanum, læra, fara í hjólatúra, hitta vini mína og kunningja, borða, gerast menningarleg og fleira uppbyggjandi og skemmtilegt.

Önnur vikan mín í vetrafríinu var í stuttu máli frábær. Ég eyddi tímanum með Ragnheiði bæði í París og í Fontainebleau. Allt sem er hægt að skoða og sjá í þessari fallegu og sjarmerandi borg París og við aðeins búnar að sjá brot af því. Til að halda þessu bloggi í hæfilegri lengd ætla ég að telja upp aðeins brot af því sem við gerðum í þessari fyrirfram ákveðnu og vel skipulögðu menningarviku.

•    Við fórum á nýlistarsafnið Pompidou.
•    Vorum teknar af lögreglunni í eina skiptið sem ég svindlaði Ragnheiði inn í metró. Sluppum þó við fangelsisvist af sökum sakleisislegs útlits og leiknum tungumálaörðuleikum.
•    Fórum við á eitt frægasta safn í París Musée d´Orsay en þar eru að finna verk eftir þekkta listamenn á borð við Edgar Degas, Monet,  Gauguin, Van Gogh og fleiri.
•    skelltum við okkur til Fontainbleau og skoðuðum kastalann að innan og hallargarðinn. Um kvöldið fórum við síðan út að borða og í bíó í Fontainbleau á mjög góð mynd sem heitir París(ekki annað en viðeigandi). Gaman líka að horfa á hana þegar að maður þekkir borgina og skilur tungumálið, enda vorum við mjög glaðar í bragði þegar að við komum út af myndinni og áttuðum okkur á því að við hefðum skilið alla myndina án tungumálaörðuleika.
•    Ég kíkti með Ragnheiði í skólann einn laugardagsmorguninn og horfði á hana taka fallega sveiflu með badmintonspaðanum ásamt því að ég spjallaði við gó ð vin hennar Francois.
•    Fórum á Muséum National d´Histoire Naturelle. Við héldum að þetta væri safn með uppstoppuðum dýrum en annað kom í ljós, þetta voru bara beinagrindur (af dýrum). Við gáftum af undrun og trúðum valla eigin augum þegar við sáum beinagrindurnar af risaeðlunum sem svo kom í ljós að voru hvalir.

• Röltum um Latínu hverfið og létum okkur dreyma um að verða einhvern tímann nemendur í hinum virta Sorbonne háskóla.

•    Við enduðum svo vikuna á því að fara á Musée d´art moderne og sóla okkur í garðinum fyrir utan og skemmta okkur við að horfa á hjólabretta fólkið sem að sýndi listi sínar fyrir framan safnið.

Vikuna eftir var eytt ég hversagslegum amstri með skóla og tilheyrandi. Hitti Ragnheiði einn miðvikudag þar sem við uppgvötvuðum nýtt hverfi og  kíktum á hljóðfæra safnin Musée de la musique sem hafði að geyma allskonar hljóðfæri gamalla tíma. Eftir það héldum við í almenningsgarð að nafni Le parc de la Villette sem var fullur af lífi enda öll Parísarborg í fríi, þar gengum við stutta stund um og skoðuðum fólkið.
Við enduðum daginn á að skoða Notre dame kirkjuna að innan, hún var stórglæsileg að vanda. Ekki má gleyma því að ég varð fyrir fugla árás. Ég tók því þó með mikilli ró og brosti blítt meðan Ragnheiður(eða vinur hennar frekar, af því hún var svo hrædd) myndaði herlegheitin.

Vikuna eftir fékk ég svo rosa góðan gest í heimsókn í litla bæinn minn Chartres. Hún Ragnheiður hafði engan samastað í fríinu sínu svo hún ákvað að eyða vikuni hjá mér. Ekki slæm hugmynd hjá henni og við áttum frábærar stundir saman þar sem við annað lágum á gólfinu af hlátri (yfirleitt eftir hillaríus brandara frá mér) eða skutum kaldhæðnum skotum á hvor aðra eftir að hafa eytt of miklum tíma saman.

•    Við fórum saman og skoðuðu tvo þekkta kastala Chateau de Chataudun sem er kastali frá miðöldum og svo Chateau de Rambouillet (hallargarðinn þar sem við sáum hið undurfallega skeljarherbergi). Ótrúlegt hvað þessir kastalar voru fallegir og höfðu mikla sögu að geyma sem og franska þjóðin.
•    Við skelltum okkur líka til Parísar í þessari viku og að þessu sinni var það miðaldarsafnið Musée de Cluny sem varð fyrir valinu. Síðan fengum við okkur sæti í Luxembourgar garðinum og spjölluðum saman, fengum sumartilfinninguna beint í æð og fylgdumst með krökkum leika með bátana sína á tjörninni í miðjum garðinum. Við urðum samt því miður að yfirgefa staðinn fljótlega því að Ragnheiður varð fyrir dúfuárás. Það er nú meira hvað þessar rottur háloftana sækjast í okkur.
•    Á fimmtudeginum fórum við að skoða frægu og stórkostlegu dómkirkjuna mína í Chartres(ótrúlegt hvað manni er farið að þykja vænt um bæinn sinn) og vildi svo skemmtilega til að við lentum í messu, við gerðum okkur lítið til og tókum þátt þessa kaþólsku messu. Meira hvað ævintýrin elta okkur.
•    Vikunni var slúttað með barrokk kennslu í leikhúsi Chartres. En barrokk er tignarlegi dansinn sem að var dansaður á konungs dansleikjunum. Þetta er skiptidans þar sem dansað er í hring og skipt um dansfélaga. Skemmtilegt að minnast á það á Ragnheiður fann sálufélaga sinn í dansi þarna. Orðrómur breiddist einnig út um bæinn að þarna hefði verið á ferð stelpa með fallegustu danshreyfingar sem sést hafa. Við vorum  mættar í korselletinu með 6 tíma uppsett hár ásamt nokkrum velútvöldum bæjarbúum Chartres og dönsuðum við fiðlu og píanóleik glaðar í bragði, meira en ánægðar með lífið og liðna viku.

Í seinustu viku fór ég svo í leikhús með fjölskyldunni á barokk sýningu sem var mjög fínt. Ég er einnig mikið inn í bæjarpólítíkinni þar sem er verið að kjósa um bæjarstjóra um þessar mundir, hef verið dugleg að mæta á hina ýmsu kosninafundi og er einn helsti stuðningsmaður Francoise Vallet..

Þessi helgi var í rólegari kantinum. Skellti mér einn rosa göngutúr á föstudeginum sem endaði með svo slæmum blöðrum að ég get ekki gengið í dag haha.. Svo kom auðvitað eins og alltaf Arnaud fúli stóri bróðir minn heim frá heimarvistarskólanum. Fór svo á bar í gær með Chloé og vinum og það var ótrúlega skemmtilegt.

Næstu helgi eru svo páskarnir, þá er einhver tónlistarhátíð í bænum sem ég skelli mér á og svo fer ég líklega til systur Henry í Fontainebleau. Svo bara bíð ég eftir páskafríinu sem er eftir þrjár vikur. Veðrið er búið að vera frekar leiðnlegt síðustu vikur, rigning og grátt, ætla rétt að vona að sólin fari að láta sjá sig og sumarið gangi í garð.

Þangað til næst. Gleðilega páska og látið ekki páskaeggja græðgina fara með ykkur .
Votre petite Mel francaise

www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007

Ég var að skella inn alveg slatta af myndum..
svo mikið af myndum að þær komust ekki inná myndasíðuna mína svo ég bjó til nýja.


www.picasaweb.google.com/fjarkennsla2007

Þetta eru myndir úr vetrafríinu, seinni vikunni í vetrafríinu.
Svo eigum við von á blogg fljótlega um einmitt seinni vikuna í vetrafríinu.
Þangað til næst

Jáhá nú ætla ég sko að blogga.

Fyrir um þremur vikum þá fór ég í skíðaferðalag í Alpanna með fjölskyldu minni. Við dválum í litlum krúttlegu skíðabæ rétt hjá hæsta fjalli Evrópu Mont Blanc. Praz-sur-arly hét bærinn. Við vorum einstaklega heppin með veður alla vikuna og sólin skein í öllu sínu veldi (ég er samt ennþá hvítari en sólabekkjaneytendurnir á íslandi, tant pis).
Mín sem hafði aldrei á sinni ævi farið á skíði reyndi að sannfæra sig um að þetta væri ekki svo erfitt eftir að hafa horft á alla skíðagarpana þjóta niður brattar brekkurnar. Þegar ég var komin í allan skíðabúninginn, úlpuna sem var keypt við vöxt, búin að setja á mig Chanel sólglerauguna og loksins komin í skíðaskónna eftir mikið erfiði. Byrjaði ég að renna af stað á þessum mikla hraða og auðvitað hafði ég ekki minnstan grun um hvernig ég ætti að stöðva mig. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig sagan endaði. Ég rann þarna áfram niður alla brekkuna, gaf frá mér skerandi hljóð sem átti að þýða hjálp og svo sá ég ekkert annað í stöðunni en að strunsa í eina varnargirðinguna við mikinn fögnuð áhorfenda. Við hlógum mikið af þessu atviki og Genev var ekki lengi að taka upp myndavélina.
Þó nokkrir marblettir áttu eftir að myndast og vandræðaleg atvik áttu eftir að eiga sér stað það sem eftir var ferðarinnar.
Ég vil þó meina að í lok vikunnar hafi ég skíðað eins og ég hafi ekki gert neitt annað alla mína ævi.
Við byrjuðum yfirleitt að skíða um 11/12 leytið á daginn og vorum uppgefin um 6/7 leytið. Eitt kvöldið var einskonar samkoma, fögnuður, veisla á skíðasvæðinu. Þar sem allir skíðakennararnir renndu sér niður eina brekkuna með kyndil í hönd og mynduðu einstaklega fallegt munstur. Eftir á var boðið upp á vin chaud og dansað og sungið langt fram eftir kvöldi. Við tókum líka einn dag í göngu skíði sem ég hélt að væri leikur einn þar sem ég gat loks gat fengið að ganga. En annað kom á daginn. Ég náði semsagt aldrei að stoppa mig án þess að láta mig detta en hér er ég í dag heil á húfi eftir rosalega skemmtilegt fyrsta skíðaferðalag. Ég er samt þó nokkuð viss um að þetta er ekki mitt seinasta og ég eigi eftir að fara í þau fleiri. Svo ekki vera hissa ef þið hittið mig í einni skíðalyftunni í Bláfjöllum næsta vetur.
Á laugardeginum 16. Febrúar var svo lagt af stað heim, 7 tíma keyrsla beið okkar. En við komum við í Sviss, borginni Genev. Við röltum um miðbæinn og skoðuðum það helsta og merkilegasta. Eins og stærsta gosbrunn í heimi haha, húsnæði sameinuðu þjóðanna, le lac stóra pollinn og fleira.
Seinni hluti bloggsins og vetrafrísins verður skrifaður á morgun. Þangað til næst. Ég skellti líka inn nokkrum myndum frá skíðunum á myndasíðuna www.picasaweb.google.com/melkoorka . Nokkrar vandræðalegar skíðamyndir

Melkorka

Góðan daginn

Svekkelsi dauðans. Var búin að skrifa svo fínt blogg þegar það eyddist allt út. En við látum það ekki á okkur fá.

Nú er mín komin í en eitt fríið. Tveggja vikna vetrafrí. Ekki amarlegt það.

Síðasta vika var fljót að líða. Fór til dæmis ekki í skólann á miðvikudaginn þar sem allir í première (árgangurinn minn í skólanum) voru að tala munnlegt próf í TPE verkefni sem þau eru búin að vera að vinna að í allan vetur. Þetta fer þannig fram að þau velja sér eitthvað viðfangsefni sem þau svo skrifa 20 bls ritgerð um. Þannig ég átti góðan dag, slakaði á, lærði smá og fór svo sá kastalann þar sem skólinn hans Arnaud er. Arnaud hafði verið veikur alla vikuna svo Genev og ég þurftum að skutla honum í skólann á miðvikudeginum. Ég á Genev áttum þó ágætar tveggja klukkutíma samræður um allt milli himins og jarðar á leiðinni heim.

Á fimmtudaginn fór ég svo í leikhús með Marion. Þetta var 6. Sýningin sem ég fór á og á ég þá þrjár eftir. Þetta var stórfurðulegur einleikur um apa sem var ættleiddur af mönnum eða öfugt haha. Þið getið bara ímyndað ykkur hvernig restin var. Mér brá þó í brún þegar apinn/maðurinn byrjaði að dansa súludans og sá ekki hvernig það viðkom leikritinu.
Ætla að vona að þið sem fóruð á Nemó hafi skemmt ykkur betur en ég. Hefur örugglega verið þvílík stemning.

Á föstudaginn byrjaði svo ég í lyftingum í skólanum. Það er ótrúlega fyndið og ekkert slor enda er ég með harðsperrur núna. Við vorum allir krakkarnir í bekknum í litlum tækjasal með öllum  helstu tækjunum að lyfta eins og brjálaðingar. Hástillt þungarokkstónlist var sett á og ég beið bara eftir að kennarinn myndi koma með fæðubótaefnin og sterana. Ég tók 350 kíló í bekk.

Svo var mér boðið í svona risastórt partý á föstudeginum. En ég var eitthvað slöpp svo ég treysti mér ekki til að fara. Frétti svo að allir hefðu verið þar og þvílíkt gaman. Svo ég var heldur svekkt að hafa misst af því. Gengur betur næst.

En í gær skellti ég mér í lítið party með Chloé. Þar var mikið rætt saman  og snætt saman (rímar), hlustað á tónlist og bara já það venjulega sem er gert í partyum. Það var mjög fínt.

Í morgun var ég svo vakin snemma af Marin sem öskraði í eyrað á mér að við værum að fara á skíði. Svo núna er ég að pakka öllu sem ég á sem ég gæti haft af góðum notkum á skíðum. Nú kemur skíðaúlpan sem ég keypti fyrir þremur arum alltof stóra að góðum notum pabbi. Eftir hádegi leggjum við svo á stað í Alpanna. Það er spáð fallegu veðri þessa vikuna svo ég á von á skemmtilegri viku og fallegu útsýni. Reiknað er með að koma aftur á laugardaginn.

Þá er ein vika eftir af fríinu sem ég ætla eyða í Chartres og svo í París og Fontainebleau. Seinni part vikunnar ætlum við Ragnheiðar að vera menningalegar, kíkja á söfn í París, fara á hina og þessa markaði, skoða ristóra og fræga kastalann í Fontainebleau, kíkja í Parísarhjólið á Champs-Elysée (ekkert nema viðeigandi) og hafa það ótrúlega gaman eins og venjulega.

Bara skemmtilegir tímar framundan. Ætla að vona að þið hafið það gott heima á klakanum. Veðrið hérna í Frakklandi minnir núna pínu á sumar, veit ekki hvort það sé eins heima? Haha

Svo sendi ég þeim sem eiga von á e-maili e-mail um næstu helgi þegar ég kem heim. Svo bíðið spennt.

Ég kveð að sinni glöð í bragði. Þangað til næst. Ást og kærleikur frá Frakklandi.

Ykkar Melkorka

Einhverjir eru byrjaðir að tala um að kannski væri kominn tími á nýtt blogg. Ég hef ekki verið sú allra duglegasta að blogga ég viðurkenni það. Mikið búið að vera að gera eftir jólin. Jánuarmánuður að klárast. Alveg ótrúlegt hvað tíminn er fljótur að líða. Núna er ég búin að vera hérna í 5 mánuði. Bara hálf dvölin eftir.

Man að ég nefndist eitthvað á það í síðasta bloggi að ég ætlaði að skrifa um jólin, en það er of seint núna svo það verður að bíða betri tíma. Þau voru samt ótrúlega furðuleg og ójólaleg í hitanum í Suður-Frakklandi. Samt skemmtilegt að prófa eitthvað nýtt. Yfir að öðru..

Þetta er nú búið að vera meira ævintýrið. Ég er búin að gera svo margt nýtt og skemmtilegt á þessum 5 mánuðum, eignast aðra frábæra fjölskyldu, kynnast fullt af fólki, fara oft til uppáhaldsborgarinnar minnar (fyrir utan Reykjavík) Parísar og svo framvegis og svo framvegis.

Annars er lítið að frétta af mér þessa dagana. Skólinn á bara hug minn allan þessa dagana. Ég er orðin mjög virk að gera hin ýmsu verkefni og próf. Sögukennarinn minn er voða ánægður með mig því að ég er svo áhugasöm um seinni heimstyrjöldina.
Hagfræðikennarinn minn er ekki á sömu hillu og er alltaf eitthvað að rífa sig. Ég sem er búin vera svo dugleg að þýða öll orð í heiminum í hagfræðinni og gera þessa skilgreiningapróf einu sinni viku. Það er engin vorkunn hjá konunni og hún búin að demba á mig fyrirlestri um efnhagslíf Íslands í næstu viku, laglegt.
Krakkarnir í bekknum eru voða fínir og er búin að eignast fullt af kunningjum og ágætum vinum.
Franskan gengur ágætlega. Maður er alltaf að læra eitthvað nýtt á hverjum degi og fólk talar um hvað mér sé búið að fara fram. Ég vona að það sé rétt. Tjái mig núna bara á frönsku en misbjagaðri þó.

Um síðustu helgi var afs helgi. Danski Jeppe kom hingað til Chartres og var samferða. Í þetta skipti var álíka leiðinlegt og síðast aðeins skárra þó. Fínt að hitta krakkana og spjalla. Ágætt líka að tala við þá sem eru í alveg sömu aðstæðum og þú sjálfur. Allir afs krakkarnir voru sammála um hversu leiðinlegar þessar helgar eru þar sem við erum alltaf að vinna einhver ótrúlega leiðinleg verkefni. Ekki eins og ég hinum héraðum þar sem verið er að gera eitthvað skemmtilegt saman, leikir og fl. Mín ekki alveg nógu ánægð með þetta. Svo þurfti maður að kveðja skiptinemana sem voru að fara heim núna. Það var leiðinlegt. Bauð þeim samt öllum að koma til Íslands.

Um þar seinustu helgi náði ég að skella mér aðeins á útsölur með Ragnheiði í París. Það var gaman samt frekar mikil geðveiki. Urðum samt fyrir frekar miklum vonbrigðum þegar við ætluðum að tala allan sunnudaginn í að versla. Neinei var þá bara ekki allt lokað. Þannig við röltum (glaðar í bragði) Champs-elysée og skoðum í allar dýru búðirnar. Stóðum svo inn í Louis Vuitton dýru dýru töskubúðinni og dæmdum fólkið sem kom inn. “Þessi er ekki að koma hérna inn til að kaupa.” Ekki eins og við höfðum eitthvað efni á svona tösku.

Svo er bara ein og hálf vika í það að ég fari í tveggja vikna vetrafrí. Það er frábært. Við ætlum að fara fyrstu vikuna á skíði. Annað hvort til Þýskalands eða við landamæri Sviss. Smá vandræðalegt þar sem ég hef farið á skíði svona einu sinni á ævi minni. Hlakka alveg frekar mikið til. Þetta verður skrautlegt. Seinni vikuna ætla ég svo kannski að fara til Brasílska skiptinemans í nokkra daga. Og svo kemur Ragnheiður vonandi í heimsókn í litla bæinn minn Chartres.

Ætla ekki að hafa þetta lengra í bili. Hafið það gott..þangað til næst.
Væri svo ekki leiðinlegt að fá smá athugasemdir frá þeim sem eru að lesa.
Takk mamma og pabbi og co fyrir að halda síðunni uppi með athugasemdum.
Ykkar Melkorka

Eitt en..Var að komast á því um daginn samt alveg frekar langt síðan af hverju allir horfðu alltaf frekar skrítið og óþægilega á mig þegar ég sagði eða spurði hvort eitthvað væri excitant. Var þá að reyna að segja orðið spennandi. Eins og þegar við öll fjölskyldan vorum að horfa eitthvað hrikalega spennandi í sjónvarpinu og ég segi þá vá hvað þetta er hrikalega excitant. Kemur ekki í ljós að það þýðir æsandi..vandró.

Góðir hálsar. Gleðilegt nýtt ár og takk kærlega fyrir þau gömlu og góðu. Hér kemur ferðasagan frá seinni vikunni í jólafríinu.

31.desember 2007
Við hittumst í París hressar og kátar , tilbúnar að fagna komu ársins 2008 á Champs-Elysé. Við byrjuðum kvöldið á því að fara með fjölskyldu minni á stórglæsilegan Sirkus Parísarborgar með öllu tilheyrandi. Fjölmargt listafólk sýndi listir sínar með miklum glæsiburðum þar á meðal fílinn Ragnheiður(tilviljun að hann skildi heita það sama og Ragnheiður?). Eftir sýninguna héldum við á Champs-Elysé og fögnuðum nýju ári ásamt 500.000 glöðum Frökkum. Eftir að árið 2008 var gengið í garð með kampavíni og kærleik héldum við yfir að Eiffel turninum. Þar byrjuðu svo sannarlega lætin. Þegar að við komum á staðinn fannst okkur nú almúginn vera frekar órólegur, við löbbuðum undir turninn og vorum búnar að vera þar í smá stund byrjuðu slagsmál þar sem að löggur hópuðu sig saman í árasarhug, með kylfur af vopni og hermenn með byssur. Menn byrjuðu að henda glerflöskum út um allt og þarna vorum við á brennipunkti árásasvæðisins undir turninum og rétt sluppum með því að hlaupa burtu með nokkrar skrámur og ég með brotið læri. Ólætin héldu áfram þegar komið var að því að taka Metróinn til systur Henrys um 3 leytið. Við komumst þó að lokum heilar heim og sváfum værum svefni eftir viðburðarríkt kvöld.

Nýarsdagur
Þann 1.janúar 2008 ákváðum að gerast menningarlegar og fórum á einstaklega góða sýningu hjá ítalska listamanninum Giuseppe Arcimboldo sem er þekktur fyrir verk sín þar sem hann notast við ávexti og grænmeti og fleira til að mynda andlit. Merkilegt nokk. Á leiðinni heim til Ragnheiðar þar sem við gistum tókst okkur að taka vitlausa lest og vorum við komnar hálfa leiðinna til Lyon. En það var saman bara allt stór misskilningur( kvót: Næturvaktin). Þegar heim var komið um kvöldið var matarboð með vinum foreldra Ragnheiðar sem voru heldur furðuleg og kenndu okkur ýmsar sjálfsvarnaræfingar sem fólust í því að póta í augu og rífa í eyru. Af því var mikið hlegið og gantast.

2.Janúar 2008
Ævintýrin héldu áfram og ferðinni var heitið til Parísar snemma í bítið. Áætlun dagsins var að skoða Moulin Rouge eða Rauðu mylluna, Sacre coer og listamannahverfið þar við hliðiná. þrátt fyrir kulda byrjuðum við að skoða þennan heimsfræga skemmtistað. þegar að því var lokið röltum við upp að kirkjunni og útsýnispallinum Sacre coer, þar voru fullt að fólki sem að sat í tröppunum og hlustaði á tónlistar atriði. Nokkrir gerðu sér lítið fyrir og tóku sporið. Síðan fórum við líka inní kirkjuna sem er einkarfalleg og gáfum kerti. Að lokum löbbuðum við um listamannahverfið þar sem að menn og konur lofuðu fegurð okkar í bak og fyrir í von um að fá að teikna af okkur mynd. því miður varð þeim ekki að ósk sinna þann dag.
Stoltar af afrekum dagsins og uppgefnar eftir fjölmörg hlátursköst héldum við aftur í metro með smá stoppi á mc donalds og tókum lestina heim.

3.janúar
Sökum leiðinlegs veðurs og morgunþreytu ákváðum við að gera okkur glaðan dag í Fontainbleau en ekki í parís. við ætluðum að skoða stóra og fræga kastalann en eftir erfiða leit af innganginum vegna ráða Ragnheiðar komumst við af því að hann var lokaður. Því næst héldum við á kaffihús og síðan í stórverslunina til þess að kaupa inn fyrir matarboðið um köldið.
Ragnheiður hafði boðið krökkum úr bekknum til sín í pizzu sem að við bökuðum með miklum glæsibrag. þetta var mjög vel heppnað kvöld þar sem að við náðum að halda uppi samræðum á frönsku allan tímann, hlægja, drekka, borða og tala um bekkjarfélaga og framtíðarplön.

4.janúar
Skelltum við píurnar okkur ekki í sjálfan eiffel turninn, eitt af frægustu táknum frakklands. Við biðum í tveggja klukkutíma röð ásamt hressum túristum eftir að komast alveg upp á topp. ef ekki hefði verið fyrir þær stöðugu árásir sem að blessuðu dúfurnar gerðu á okkur hefði tíminn örugglega liðið hraðar, en við skemmtum þó án efa nágrönnum okkar í röðinni með tilheyrandi sveiflum.
þegar að komið var upp á topp sáum við yfir alla borgina og önduðum að okkur frakklands loftinu með bros á vör.

5.janúar
um hádegi skelltum við okkur enn og aftur til Parísar ráfuðum um göturnar og rifjuðum upp skemmtilegar stundir og atvik í fríinu. eftir að hafa gengið um í nokkra stund duttum við inn í bíó og sáum akkúrat einu ensku myndina sem að hét it´s a free world. Eftir bíóið borðuðum við og héldum síðan í smá teiti hjá strák sem er rosa góður vinur Ragnheiður(kærasti) og er í AFS, hann Ben frá Usa. Hann var búin að bjóða okkur að gista nóttina.
því miður var þetta ekki eins og við vorum búnar að búast við, hálf vandræðalegt andrúmsloft og einn tveir að spila, aðrir að horfa á leikinn, í playstation og einn strákur vel í glasi að spila lög á gítar og syngja. Sem betur fer höfðum við hvor aðra þannig að kvöldið var ekki alslæmt.

6.janúar
Vöknuðum og tókum metro á lestarstöðina þar sem að við borðuðum morgunmat. síðan héldum við heim til Ragnheiðar þar sem að við borðuðum hádegismat, spjölluðum og slöppuðum af þangað til að ég hélt af stað í heljarinnar leiðangur heim til Chartres. Mér tókst að burðast með töskuna mína alla leiðina aftur til Gare de Lyon rétt náði að komast gegnum hliðin í Metró og á lestastöðina mína í Montraparnasse. Kom svo heim í seinna lagi um kvöldið dauðþreytt en rosa ánægð með vikunna sem leið.

Nú er það bara skólinn sem er byrjaður aftur með öllu tilheyrandi, heimanámi, fyrilestur og svo framvegis og framvegis. Get ekki beðið að fara aftur í frí en það er einmitt eftir mánuð. Tveggja vikna vetrafrí..sæll (okkur Ragnheiði tókst að horfa á alla þættina af næturvaktinni í síðustu viku).
Þarf svo eiginlega að taka annað stutt blogg í að segja frá fyrstu vikunni í jólafríinu þegar ég fór með fjölskyldunni til suður-Frakklands og átti furðulegustu jólin hingað til. Ansi langt síðan að ég bloggaði eitthvað almennilegt síðast.

Við Ragnheiður gerðum hálft þetta blogg saman og svo kláraði hún ásamt nokkrum innbætum frá mér þannig vonandi að þið hafið gaman af. Takk Raka
Ég kveð að sinni, hafið þið það rosa gott.
-Melkorka

Svo vil ég líka minna á svona þúsund myndir sem ég skellti inná myndasíðuna. Þær eru samt misskemmtilegar og allir í vitlausri röð.. www.picasaweb.google.com/melkoorka

 

 

Finalement j'ai fini l'ecole et maintenant  les vacances de noel. Je suis trés contente.

Ætlaði bara að óska öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári. 

Ég er að pakka núna og hef ekki tíma til að blogga..kemur eitt rosalegt einhvern tímann eftir jól. Veit ekki alveg hvenær það verður samt.

Ég fer til Montpellier snemma í morgunsárið og tekur bílferðin um 8-9 tíma og ég sem kláraði Harðskafa(takk Siggeir) svo ég fékk einhverjar franskar bækur hjá Marion..

Kem heim á sunnudaginn eftir viku og fer svo til Parísar um áramótin..svo hafið þið það rosa gott um hátíðirnar. Ást og kærleikur frá la France

Jólakveðjur

Melkorka